Göbeklitepe’nin tepesine çıktığınızda, 12 bin yıl öncesinin sessiz tanıkları sizi karşılar: devasa dikilitaşlar, üzerlerinde tilki, yılan ve akbaba figürleri.

Bu taşlar, avcı-toplayıcı toplulukların inançlarını şekillendirdiği ilk organize yapılar olarak kabul ediliyor.

Arkeologlar, alanın bir ibadet merkezi olarak kullanıldığını düşünüyor; zira burada ne yerleşim izine ne de günlük hayata dair buluntuya rastlanmış.

Her bir sütunun, o dönemin ustaları tarafından kilometrelerce uzaktan taşınmış olması, projenin toplumsal işbirliğiyle gerçekleştirildiğini gösteriyor.nnZamanla terk edilen Göbeklitepe, bilinçli olarak toprakla örtülmüş.

Bu gizemli karar, belki de yeni bir inanç sistemine geçişin işaretiydi. 1994’te Klaus Schmidt’in kazılarıyla yeniden gün yüzüne çıkan alan, UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne girerek koruma altına alındı.

Bugün ziyaretçiler, üzeri kapalı yürüyüş yollarıyla korunan dikilitaşların arasında dolaşırken, insanlığın kolektif hafızasının ilk sayfalarına dokunma fırsatı buluyor.

Reji Kilisesi (Aziz Petrus ve Aziz Paulus Kilisesi)nnGöbeklitepe’nin eteklerinde yer alan bu kilise, 19. yüzyılda inşa edilmiş ve bölgedeki Hristiyan cemaatinin ibadet merkezi olarak kullanılmış.

Taş işçiliği ve sade mimarisiyle, daha eski tapınakların izlerini taşıyan bir yapı.

İç mekanında, Aziz Petrus ve Aziz Paulus’a adanmış freskler dikkat çekiyor.nnGermuş KilisesinnReji Kilisesi’ne yakın konumda bulunan Germuş Kilisesi, daha küçük ölçekli olmasına rağmen benzer bir döneme ait.

Duvarlarındaki geometrik motifler ve haç kabartmaları, bölgedeki dini çeşitliliğin bir yansıması. Kilise, Göbeklitepe’nin çok katmanlı tarihini anlamak için önemli bir durak.