Bugün iyi durumdaki yapı Halkevi ve Etnografya Müzesine yakın bir yerde konumlanmıştır. Dik bir eğimi olan kiremitli çatısı ile dikkati çeken iki katlı yapıda ana kütle giriş aksı yönünde uzanmaktadır.
Girişte her iki yönde servis ve idari kısımlarla okuma odasını içeren birer kütle daha vardır. Bunlardan girişte sağdakine, ana kütleye paralel olarak yerleştirilmiş gene iki katlı bir kütle daha eklenmiştir.
Yapıya, 1930’ların kalıplaşan üçlü açıklık ve katlar boyu uzanan iki ayaklı giriş düzeninden ulaşılmaktadır.
Bayrak direği, iki yüzeyinde saati ve önde küçük bir balkonu olan kulesi yatay kütleleri dengelemektedir.Ana kütlenin zemin katında giriş aksındaki geniş ve rahat bir koridorun sonunda, bugün spor odası olarak kullanılan konferans salonu yer almaktadır.
Betonarme çerçeve ve tavanda kaset sisteminin uygulandığı bu geniş mekâna ve sınıflara havalandırma için ızgaralar sağlanmıştır.
Konferans salonunun, bugünkünden farklı amaçla kullanılan ve yanlardaki merdivenlerle ulaşılan balkon kısmı vardır. Üst katın alttan farklı olarak batıya bakan bir balkonu ve geniş bir terası bulunmaktadır.
Terasın, üstte olduğu söylenen müdür lojmanına ait olduğu düşünülebilir. Dört sınıf ve tuvaletler bu katta da koridorun iki tarafında yer almaktadır.
Her iki katta da koridordan mekânlara girişler -Sağlık Bakanlığı binasında da olduğu gibi- pahlı ve girintili çerçeveler içine alınarak korunur ve belirgin hale getirilmişlerdir.Tek pencerelerin çıkıntılı çerçevelerle, sıra pencerelerin alt ve üstte yatay bordürlerle sınırlandırıldığı serpme sıvalı cephelerin, ayakların, pencere sövelerinin, subasman düzeyinin Ankara taşı ile kaplanması ve genel kütle ölçeği ile yapı; aynı yıllarda gene Egli’nin tasarladığı Musikî Muallim Mektebi ile benzerlikler göstermektedir.
İnşaatında Macar ustaların çalıştığı söylenmektedir.
Sağlam yapısı, insancıl ölçeği, çok iyi tasarlanmış detayları, ilginç desenler oluşturan balkon, teras, merdiven ve kapının demirden korkulukları, dönemine göre ileri bir tekniği olan ısıtma ve havalandırma sistemi ile bu okul binası Cumhuriyet’in ilk yıllarında kısıtlı olanaklara rağmen neler yapılabileceğinin somut bir kanıtıdır.
Goethe Institut — Ankara Ticaret Lisesi
1930’da tamamlanan binanın mimarı Ernst Arnold Egli’dir. Musiki Muallim Mektebi ile benzerlikler gösteren yapının inşasında Macar ustaların çalıştığı söylenmektedir.
Dönemine göre yapı oldukça ileri düzeyde bir ısınma ve havalandırma sistemine sahiptir. Bina günümüzde Ankara Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi olarak kullanılmaktadır.
25.04.2025 tarihinde “Modern Bir Cumhuriyet Başkentinin Planlanması ve İnşası” miras alanı kapsamında UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi’ne dâhil edildi.
Bilgiler
TürOkul
GrupEğitim Yapısı
TemaErnst Arnold Egli Yapıları, Macar İzleri, UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi
