İstanbul’un fethinden bu yana stratejik bir nokta olan bu alan, Osmanlı padişahlarının son ikametgâhı olarak tarihe geçti.

Bugün müze olarak ziyarete açık olan saray, hem mimari zenginliği hem de içerdiği koleksiyonlarla Osmanlı’nın son dönemine ışık tutuyor.

Dolmabahçe’nin hikâyesi, 15. yüzyılda Fatih Sultan Mehmed’in gemilerini karaya çıkardığı bir koy olarak başlar. 19.

yüzyıla gelindiğinde ise Sultan Abdülmecid, eski Topkapı Sarayı’nın yerine modern bir ikametgâh inşa ettirmeye karar verir.

1843-1856 yılları arasında yapılan saray, batılılaşma hareketlerinin en somut örneği olarak tasarlanır.

Mimar Garabet Balyan ve oğlu Nigoğos’un imzasını taşıyan yapı, barok, rokoko ve neoklasik üslupların Osmanlı estetiğiyle harmanlandığı bir sentez sunar.

45 bin metrekarelik alana yayılan saray, 285 oda, 46 salon ve 6 hamamdan oluşur. nnSarayın en dikkat çekici bölümlerinden biri, 36 metre yüksekliğindeki Muayede Salonu’dur.

4.5 ton ağırlığındaki İngiliz kristal avizesi ve 14 ton altın kullanılarak süslenen tavanıyla bu salon, Osmanlı’nın gücünü ve zenginliğini simgeler.

Aynı zamanda Cumhuriyet döneminde de önemli bir yere sahip olan Dolmabahçe, Mustafa Kemal Atatürk’ün İstanbul’daki çalışmalarını yürüttüğü ve 1938’de hayatını kaybettiği yer olarak da anılır.

Atatürk’ün son günlerini geçirdiği yatak odası, ziyaretçilere açık tutulan özel alanlardan biridir. nnSarayın konumu da ayrı bir önem taşır.

Boğaz’a sıfır uzanan bahçeleri ve deniz manzarası, Osmanlı’nın hem karada hem denizde hakimiyetini vurgular.

Günümüzde müze olarak hizmet veren Dolmabahçe, ziyaretçilerine Osmanlı’nın son dönemine dair eşsiz bir zaman yolculuğu sunar.