Aşub Kadın Çeşmesi

Fâtıma Sultân-ı âli-şân Zehrâ-hilkatin Ömrün efzûn ede iclâl [ile] Rabb-i Müsteʽân

Kethüdâ bânû sezâ-yı devleti Âşûb Kadın Oldu sultânı gibi cûyâ-yı hayrât-ı hisân

Yümn ile tarh-efken-i bünyâd olup bu çeşmeye Hak yoluna mâlını bezl eyledi bî-imtinân

Zîb ü ârâyişle verdi öyle âb-ı tâb kim Der temâşâ eyleyip nûş eyledikçe teşnegân

Aynıdır âb-ı hayâtın ya ayağı Kevserin Selsebîl-i bâğ-ı Cennetdir ya Tesnîm-i cinân

Mevkiʽinde böyle hayrât olmaz müyesser herkese Hüsn-i tevfîk-i hulûs-ı kalbe mebnîdir hemân

Hak Teâlâ eyleyip şâyân-ı dergâhı kabûl Masdar-ı âsâr-ı hayr ede vücûdun her zamân

Tâibâ dedim sitâyiş birle târîhin görüp Oldu zîbâ çeşme-i Âşûb’dan Zemzem revân

Tamir Kitabesi; Merhûme Tayyibe Hanım rûhu için el-Fâtiha 1342