Abdullah Paşa Çeşmesi

Oldu cûy-i cûd ü nehr-i intizâmı sû-be-sû Gülistân-ı âleme revnak-fezâ hem-çün Herat

Mukteza-yı sırr-ı “En-nâsü ‘alâ dînü’l-mülûk” Oldu peyrev meşreb-i âlîsine ehl-i necât

Olmada her dem müşîrân-ı kibâr-ı devleti Sâyesinde mazhar-ı hayr ü hisâl-i münciyât

Trabzon’uñ ya’ni ez-cümle müşîr-i efhamı Âsaf-ı ayn-ı ‘inâyet vâli-i vâlâ-sıfât

Ya’ni ‘Abdullâh Pâşâ-yı himem-perver k’anıñ Menba’-i zâtîsidir bir çeşmesâr-ı mekremât

Trabzon’uñ halkı cümle “el-ataş” gûyâ iken Nehr-i cûdu cûş edip mânende-i ‘aynü’l-hayât

Süls-i mâl-i dâder-i cennet-mekânından k’odur Nâm-dâş-ı câmi’ü’l-Kur’an-ı Kerrûbî-simât

Kayakıl’da (?) maksemiñ inşâ edip bu çeşmeniñ Kibr-i meydânına karşı etdi icrâ-yı Fırât

Çok değil bu çeşmeniñ bir katresi olsa eğer Lezzet-efzâ-yı mezâk-ı şaribîn ü şaribât

Feyz-i sârîsi değil maksûr bu dil-cû çeşmeden Müstefîz olmakda zî-rûh ile envâ’-ı nebât

Cüst-ü-cû-yı âb-ı hayvân-ı du’â kıl ba’d-ez-in Hızriyâ ba-reşha-i enbûr-ı ferhunde-nikât

Nâzil oldukça semâdan âb-ı sâf olsun ba’îd Zât-ı ‘Abdullâh Pâşâ’dan ‘umûm-ı hâdisât

Rehber olsun zâtına mâü’l-vusûl-i matlaba Hızr-ı tevfîk-i ilâhî ba-füyûz-ı bâhirât

Vire merhûm Hazret-i Osmân Pâşâ’ya dahi ‘Adn-i a’lâ’da keremle Hak kusûr-ı ‘âliyât

Etdiğinden çün revan-ı eşref-i sıbteyni şâd Bâ-füyûz-ı âb-ı rû-yı ehl-i beyt-i tâhirât

Selsebîl-i havz-ı Kevser’den ilâ yevmü’l-ebed Nûş ede selsâl-i azb-i hoş-güvâr-ı sâfiyât

Hızriyâ târîhi oldu âb-ı gevher-veş bedîd Akdı ‘Abdullâh Pâşâ çeşmesi hem-çün Fırât H. 1260 – M. 1844

Transkripsiyon: Bilge Göktürk Çölcü